Southport (Gold Coast) | zondag 7 juli

Down Under - Men at work

Marathon                                                   

Southport (Gold Coast) - Southport (Gold Coast) | zondag 7 juli

De speaker wekt ons al om 6 uur met de start van de halve marathon. We gaan allemaal het bed uit, Maarten maakt zich klaar voor de marathon, de rest gaat mee naar de start voor de eerste aanmoedigingen.

Maarten heeft er negen maanden voor getraind. Na 20 jaar is hij vorig jaar oktober weer begonnen met hardlopen. De trainingen begonnen met stukjes van een paar honderd meter die steeds langer werden tot vandaag, het einddoel, de marathon.

Bij de start staan zo'n 8000 lopers klaar voor hun marathon. Na het volkslied en ' Down Under' van Men at Work, gaan ze los. De start is om 7.20 uur bij zo'n 18 graden. Het parcours gaat zuidwaarts over de Southport Bridge met aan beide kanten de grote jachten. Zo kort na de start wordt je gedragen door je adrenaline en massa waarin je wordt opgenomen. Tussen de hoge torens van Gold Coast lopen we naar Surfers Paradise, een prachtig strand tussen de palmbomen waar al vroeg de eerste surfers op de golven balanceren. Als je geluk hebt, kun je vanaf hier walvissen spotten. De benen zijn warm gelopen en groepjes met eenzelfde tempo worden gevormd. Na het strand volgt Hedges Avenue waar de grote miljonairsvillas van de stad staan. Het is bijzonder hoe druk het is aan de kant van de weg is met supporters en muzikanten die het lopen een stukje lichter maken. We komen ze twee keer tegen want bij Burleigh Heads is na 15,5 km het keerpunt. Via dezelde weg loopt het parcours terug naar de Southport Bridge om, voor de camping langs, langs het strand een noordelijke lus te maken. Bij het passeren van de halve marathon voelen de benen nog goed. De tussentijd is zoals vooraf gehoopt. Lekker doorlopen, niet te snel en met reserves voor het tweede deel. De langste afstand die dit jaar getraind is was 25 kilometer. Nu, na het passeren van het 25 km punt, beginnen de bovenbenen zwaar aan te voelen. De passen worden kleiner en het tempo gaat flink omlaag. De lopers die eerder zijn ingehaald, lopen nu voorbij. Dat geeft toch een tik tegen het moraal. Na 32 kilometer, als de start/finish voorbij wordt gelopen, staat Splinter aan de kant. Hij is met zijn step een stuk vooruit gereden om me aan te moedigen. Een stukje verder staat Lente: ' we hebben de 9, we hebben de 9, we hebben de 9, we hebben 999, whoieieieie, hup papa!' . Ook Nathalie schreeuwt me nog verder vooruit. Ze hebben er genoeg tijd voor want op 10 kilometer voor de finish is het tempo er helemaal uit. In een dribbelpas loop ik voorbij de beste supporters. De laatste kilometers zijn zwaar. Ik heb de beruchte ' marathon muur' ervaren, en grote terugval van het tempo door een te snelle start, meestal komt deze tussen de 30 en 35 kilometer. Nadat ik de camping voor de twee keer voorbij loop is het nog een kilometer. Het publiek wordt massaler en enthousiaster. Voldaan loop ik over de finish. De marathon zit er op. Nathalie, Splinter en Lente staan me op te wachten. In de massa vieren ons eigen feestje.

Terug op de camping spelen Splinter en Lente verder met hun vrienden. Maarten neemt voor de rest van de dag de step.